تبليغاتX
راه زندگی

                     بسم الله الرحمن الرحیم

 

+ نوشته شده در  84/12/08ساعت 22:20  توسط مصطفی فیض زاده  | 
منّت خدای را عزّ و جّل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت . هر نفسی که فرو می رود ممّد حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات . و در هر نفسی دو نعمت موجود و بر هر نعمتی شکری واجب.

از دست و زبان که برآید                                              کز عهده ی شکرش به در آید

 

+ نوشته شده در  84/12/08ساعت 22:4  توسط مصطفی فیض زاده  | 

افسوس كه عمري پي اغيار دويديم

                                        از يار بمانديم وبه مقصد نرسيديم

سرمايه زكف رفت تجارت ننموديم

                                         جزحسرت اندوه متاعي نخريديم

بس سعي نموديم كه ببينيم رخ دوست

                                         جانها به لب آمد رخ دلدار نديديم

ما تشنه لب اندر لب دريا متحير

                                       آبي بجز از خون دل خود نچشيديم

اي بسته به زنجير تو دلهاي محبان

                                رحمي كه در اين با د يه بس رنج كشيديم

رخسار تو در پرده نهان است و عيان است

                                     برهر چه نظر كرديم رخسار تو ديديم

چندان كه به ياد تو شب و روز نشستيم

                                         از شام فراقت چو سحرگه ندميديم

تا رشته ي طاعت به تو پيوسته نموديم

                                      هر رشته كه بر غير تو بستيم بريديم

شا ها به تولاي تو در مهد غنوديم

                                            بر ياد لب لعل تو ما شير مكيديم

اي حجت حق پرده زرخسار برافكن

                                          كز هجر تو ما پيرهن صبر دريديم

اي دست خدا دست براور كه زدشمن

                                          بس ظلم بديديم بسي طعنه شنيديم

شمشير كجت راست كند قام دين را

                                          هم قامت مارا كه زهجر تو خميديم

شاها ز فقيران درت روي مگردان

                                         بردرگهت افتاده به صد گونه اميديم                           یاعلی
+ نوشته شده در  84/12/08ساعت 7:21  توسط مصطفی فیض زاده  | 
امام علی (ع) : هر روزی که در آن معصیت خدا نشود عید است .

                             عیدتان مبارک.

                            هر روزتان عید باش.

+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 21:59  توسط مصطفی فیض زاده  | 

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم



اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ

* * * * * * سلام بر تو اى ابا عبداللّه سلام بر تو اى فرزند

رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ وَابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

رسول خدا سلام بر تو اى برگزيده خدا و فرزند برگزيده اش سلام بر تو اى

بْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ

فرزند امير مؤ منان و فرزند آقاى اوصياء سلام بر تو اى فرزند فاطمه

سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ

بانوى زنان جهانيان سلام بر تو اى كه خدا خونخواهيش كندو فرزند چنين كسى و اى كشته اى كه انتقام


الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكُمْ

كشته گانت نگرفتى سلام بر تو و بر روانهائى كه فرود آمدند به آستانت ، بر شما همگى از جانب

مِنّى جَميعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ

من سلام خدا باد هميشه تا من برجايم و برجا است شب و روز اى ابا عبداللّه

لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَعَلى

براستى بزرگ شد سوگوارى تو و گران و عظيم گشت مصيبت تو بر ما و بر

جَميعِ اَهْلِالاِْسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى

همه اهل اسلام و گران و عظيم گشت مصيبت تو در آسمانها بر

جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ

همه اهل آسمانها پس خدا لعنت كند مردمى را كه ريختند شالوده ستم و بيدادگرى

عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ وَاَزالَتْكُمْ عَنْ

را بر شما خاندان و خدا لعنت كند مردمى را كه كنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور كردند شما را از


مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فيها وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَلَعَنَ اللَّهُ

آن مرتبه هائى كه خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود و خدا لعنت كند مردمى كه شما را كشتند و خدا لعنت كند


الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ

آنانكه تهيه اسباب كردند براى كشندگان شما تا آنها توانستند با شما بجنگند بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى شما


وَمِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ وَاَوْلِياَّئِهِم يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ

از ايشان و از پيروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان اى اباعبداللّه من تسليمم و در صلحم

سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَلَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيادٍ

با كسى كه با شما در صلح است و در جنگم با هر كس كه با شما در جنگ است تا روز قيامت و خدا لعنت كند خاندان زياد

وَآلَ مَرْوانَ وَلَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَلَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ وَلَعَنَ

و خاندان مروان را و خدا لعنت كند بنى اميه را همگى و خدا لعنت كند فرزند مرجانه (ابن زياد) را و

اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَلَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَاَلْجَمَتْ

خدا لعنت كند عمر بن سعد را و خدا لعنت كند شمر را و خدا لعنت كند مردمى را كه اسبها را زين كردند و دهنه زدند

وَتَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِكَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ

و به راه افتادند براى پيكار با تو پدر و مادرم بفدايت كه براستى بزرگ شد مصيبت تو بر من پس مى خواهم از

الَّذى اَكْرَمَ مَقامَكَ وَاَكْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ

آن خدائى كه گرامى داشت مقام تو را و گرامى داشت مرا بخاطر تو كه روزيم گرداند خونخواهى تو را در ركاب آن امام


مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى

يارى شده از خاندان محمد صلى اللّه عليه و آله خدايا قرار ده مرا

عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ يا اَبا

نزد خودت آبرومند بوسيله حسين عليه السلام در دنيا و آخرت اى ابا

عَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَاِلى رَسُولِهِ وَاِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلى فاطِمَةَ

عبداللّه من تقرب جويم به درگاه خدا و پيشگاه رسولش و اميرالمؤ منين و فاطمه

وَاِلَى الْحَسَنِ وَاِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَبِالْبَراَّئَةِ [مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ

و حسن و شما بوسيله دوستى تو و بوسيله بيزارى از كسى كه با تو مقاتله كرد و

نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ

جنگ با تو را برپا كرد و به بيزارى جستن از كسى كه شالوده ستم و ظلم

عَلَيْكُمْ وَاَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ] مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِكَ وَبَنى

بر شما را ريخت و بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى رسولش از كسى كه پى ريزى كرد شالوده اين كار را و پايه گذارى كرد


عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَجَرى فى ظُلْمِهِ وَجَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَعلى اَشْياعِكُمْ بَرِئْتُ

بر آن بنيانش را و دنبال كرد ستم و ظلمش را بر شما و بر پيروان شما بيزارى جويم

اِلَى اللَّهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَاَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَمُوالاةِ

بدرگاه خدا و به پيشگاه شما از ايشان و تقرب جويم بسوى خدا سپس بشما بوسيله دوستيتان و دوستى

وَلِيِّكُمْ وَبِالْبَر آئَةِ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ وَالنّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبِالْبَر آئَةِ

دوستان شماو به بيزارى از دشمنانتان و برپا كنندگان (و آتش افروزان ) جنگ با شما و به بيزارى

مِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ

از ياران و پيروانشان من در صلح و سازشم با كسى كه با شما در صلح است و در جنگم با كسى كه با شما


حارَبَكُمْ وَوَلِىُّ لِمَنْ والاكُمْ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداكُمْ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى

در جنگ است و دوستم با كسى كه شما را دوست دارد و دشمنم با كسى كه شما را دشمن دارد و درخواست كنم از خدائى كه


اَكْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِياَّئِكُمْ وَرَزَقَنِى الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ

مرا گرامى داشت بوسيله معرفت شما و معرفت دوستانتان و روزيم كند بيزارى جستن از دشمنانتان را


اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَكُمْ قَدَمَ

به اينكه قرار دهد مرا با شما در دنيا و آخرت و پابرجا دارد براى من در پيش شما گام

صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ

راست و درستى (و ثبات قدمى ) در دنيا و آخرت و از او خواهم كه برساند مرا به مقام پسنديده شما

عِنْدَ اللَّهِ وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَاِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ [بِالْحَقِّ]

در پيش خدا و روزيم كند خونخواهى شما را با امام راهنماى آشكار گوياى [به حق ]

مِنْكُمْ وَاَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يُعْطِيَنى

كه از شما (خاندان ) است و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتى كه شما نزد او داريد كه عطا كند


بِمُصابى بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً ما اَعْظَمَها

به من بوسيله مصيبتى كه از ناحيه شما به من رسيده بهترين پاداشى را كه مى دهد به يك مصيبت زده از مصيبتى كه ديده براستى چه


وَاَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الاِْسْلامِ وَفى جَميعِ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ اَللّهُمَّ

مصيبت بزرگى و چه داغ گرانى بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمين خدايا

اجْعَلْنى فى مَقامى هذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ

چنانم كن در اينجا كه ايستاده ام از كسانى باشم كه برسد بدو از ناحيه تو درود و رحمت و آمرزشى

اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَمَماتى مَماتَ

خدايا قرار ده زندگيم را زندگى محمد و آل محمد و مرگم را مرگ

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللّهُمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَابْنُ آكِلَةِ

محمد و آل محمد خدايا اين روز روزى است كه مبارك و ميمون دانستند آنرا بنى اميه و پسر آن زن

الاَْكبادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ عَلى لِسانِكَ وَلِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ

جگرخوار (معاويه ) آن ملعون پسر ملعون (كه لعن شده ) بر زبان تو و زبان پيامبرت كه درود خدا بر او

وَآلِهِ فى كُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

و آلش باد در هر جا و هر مكانى كه توقف كرد در آن مكان پيامبرت صلى اللّه عليه و آله

اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْيانَ وَمُعوِيَةَ وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ

خدايا لعنت كن ابوسفيان و معاويه و يزيد بن معاويه را كه لعنت بر

اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ وَهذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَآلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ

ايشان باد از جانب تو براى هميشه و اين روز روزى است كه شادمان شدند به اين روز دودمان زياد و دودمان مروان بخاطر كشتنشان


الْحُسَيْنَ صَلَواتُاللَّهِ عَلَيْهِ اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذابَ

حضرت حسين صلوات اللّه عليه را خدايا پس چندين برابر كن بر آنها لعنت خود

[الاَْليمَ] اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هذَاالْيَوْمِ وَفى مَوْقِفى هذا

و عذاب دردناك را خدايا من تقرب جويم بسوى تو در اين روز و در اين جائى كه هستم

وَاَيّامِ حَيوتى بِالْبَراَّئَهِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَبِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَآلِ

و در تمام دوران زندگيم به بيزارى جستن از اينها و لعنت فرستادن بر ايشان و بوسيله دوست داشتن پيامبرت و خاندان


نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ # پس مى گوئى صد مرتبه : اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ

پيامبرت كه بر او و بر ايشان سلام باد * * * * * * * * * * * خدايا لعنت كن نخستين

ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ اَللّهُمَّ

ستمگرى را كه بزور گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرين كسى كه او را در اين زور و ستم پيروى كرد خدايا

الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَشايَعَتْ وَبايَعَتْ وَتابَعَتْ

لعنت كن بر گروهى كه پيكار كردند با حسين عليه السلام و همراهى كردند و پيمان بستند و از هم پيروى كردند

عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً پس مى گوئى صد مرتبه : اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

براى كشتن آن حضرت خدايا لعنت كن همه آنها را * * * * * * * * * سلام بر تو اى

اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ

ابا عبداللّه و بر روانهائى كه فرود آمدند به آستانت ، بر تو از جانب من سلام خدا باد

[اَبَداً] ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى

هميشه تا من زنده ام و برپا است شب و روز و قرار ندهد اين زيارت را خداوند آخرين بار

لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلى

زيارت من از شما سلام بر حسين و بر على بن الحسين و بر

اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ # پس مى گوئى : اَللّهُمَّ خُصَّ

فرزندان حسين و بر اصحاب و ياران حسين * * * * * * خدايا مخصوص گردان

اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَالرّابِعَ

نخستين ستمگر را به لعنت من و آغاز كن بدان لعن اولى را و سپس دومى و سومى و چهارمى را

اَللّهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ

خدايا لعنت كن يزيد را در مرتبه پنجم و لعنت كن عبيداللّه پسر زياد و پسر مرجانه را

وَعُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَشِمْراً وَآلَ اَبى سُفْيانَ وَآلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ اِلى

و عمر بن سعد و شمر و دودمان ابوسفيان و دودمان زياد و دودمان مروان را تا

يَوْمِ الْقِيمَةِ پس به سجده مى روى ومى گوئى : اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ

روز قيامت * * * * * * * * * * * * * خدايا مخصوص تو است ستايش

الشّاكِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى عَظيمِ رَزِيَّتى اَللّهُمَّ

سپاسگزاران تو بر مصيبت زدگى آنها، ستايش خداى را بر بزرگى مصيبتم خدايا

ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ

روزيم گردان شفاعت حسين عليه السلام را در روز ورود (به صحراى قيامت ) و ثابت بدار گام راستيم را در نزد خودت

مَعَ الْحُسَيْنِ وَاَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْه ِالسَّلامُ

با حسين عليه السلام و ياران حسين آنانكه بى دريغ دادند جان خود را در راه حسين عليه السلام

التماس دعا

+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 14:49  توسط مصطفی فیض زاده  | 

حدیث (1) امام رضا علیه السلام فرمودند:
 

تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا
به دیدن یكدیگر روید تا یكدیگر را دوست داشته باشید و دست یكدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 14:38  توسط مصطفی فیض زاده  | 

خواهرم ای دخترایران زمین
یک نظر عکس شهیدان را ببین
در خیابان چهره آرایش مکن
از جوانان سلب آسایش مکن
خواهرم من این لباس تنگ چیست
پوشش چسبان رنگارنگ چیست
پوشش زهرا(س)و زینت(س) بهترین
بر تو ای محجوبه خواهر آفرین
پیش نامحرم طنازی مکن
با اصول شرع لجبازی مکن
یادت آید از پیام کربلا
آنگه گاهی شرمت آید از خدا
در جوارش خویش را مهمان نما
با خدای باش و بده دل را صفا
یاد کن از آتش روز معاد
طره گیسو مده بر دست باد
زلف را از رو سری بیرون مریز
با حجاب خویش از پستی گریز
در امور خویش سر گردان مشو
نو عروس چشم نامردان مشو
خواهر من قلب مهدی (عج)خسته است
گناه از ماست او رو بسته است
خواهرم دیگر تو کودک نیستی
فاش گویم تو عروسک نیستی

+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 14:31  توسط مصطفی فیض زاده  | 
ز لیلی من شنیدم یا علی گفت

                                           به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

مگر این وادی دارالمجنون است

                                          که هر دیوانه دیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای باز میکرد

                                         به گوش غنچه دیدم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

                                        دعایی کرد و او هم یا علی گفت

خمیر خاک آدم را سرشتند

                                       چو برمیخواست آدم یا علی گفت

مسیحا دم از اعجاز میزد

                                       ز بس بیچاره مریم یا علی گفت

علی را ضربتی کاری نمی شد

                                      یقینم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش کنده می شد

                                      یقین آنجا علی هم یا علی گفت

                                                                 

+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 14:30  توسط مصطفی فیض زاده  | 

شباهت اسم 2 نفر

 

اسم دو نفر كه مورد نظر هستن رو بنويس تا درصد شباهتشون رو ببيني
اسمها رو به فینگیلیشی (با حروف انگلیسی به زبان فارسی) بنويسيد.

+ = 

+ نوشته شده در  84/12/07ساعت 0:12  توسط مصطفی فیض زاده  | 
مدیحه حضرت زینب (س) ، حاج محمود کریمی
آی عاشقا    بیایید بریم    در خونه ی مولا
0:07:39  ،  503KB

مدیحه حضرت زینب (س) ، حاج محمود کریمی
گداها تو کوچه ی بنی هاشم جمع بشید     پشت در خونه ی مولا عیدی بگیرید از زهرا
0:02:42  ،  183KB

مدیحه حضرت زینب (س) ، محمد حسین حدادیان
منم که روز اول به فکر آخر بودم      به دامن پیغمبر فکر برادر بودم
0:04:54  ،  324KB

 

+ نوشته شده در  84/12/06ساعت 14:56  توسط مصطفی فیض زاده  | 

 

1

 دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو . بلکه برای شخصیت که من هنگام با تو بودن پیدا می کنم.

2

هیچ کس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.

3

اگر کسی تو را آن طور که تو می خواهی دوست ندارد به این معنا نیست که تو با تمام وجودش دوست ندارد.

4

 دوست واقعی تو کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

5

 بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی ولی بدانی هرگز به او نخواهی رسید.

6

 هرگز لبخند را ترک مکن حتی وقتی ناراحتی , چون هر کسی امکان دارد عاشق لبخند تو باشد.

7

 تو ممکن است در تمام دنیا یک نفر باشی ولی برای بعضی افراد همه دنیا هستی.

8

 هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند مگذران.

9

شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری از افراد نا مناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را بدین ترتیب وقتی یافتی بهتر میتوانی شکر گزار باشی.

10

 به چیزی که گذشت غم مخور , به چیزی که پس از آن خواهد آمد لبخند بزن.

11

 همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند با این حال همواره به دیگران اعتماد کن . فقط مواظب باش به کسی که تو را آزرده دوباره اعتماد نکنی.

12

 خود را به فردی بهتر تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی , قبل از اینکه شخص دیگری را بشناسی و توقع داشته باشی که او تو را بشناسد.

13

 زیاده از حد خود را تحت فشار مگذار. بهترین چیزها زمانی اتفاق می افتد که توقع نداری

+ نوشته شده در  84/12/04ساعت 0:17  توسط مصطفی فیض زاده  | 

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

                             که به ما سوافکندی همه سایه هما را

+ نوشته شده در  84/12/02ساعت 22:3  توسط مصطفی فیض زاده  | 

وي فرزند ابو طالب بود. علي (ع) ده سال پيش از بعثت متولد شد و پس از شش سال در اثر قحطي که در مکه اتفاق افتاد بنا به در خواست پيغمبر اکرم (ص) از خانه پدر به خانه پسر عموي خود يعني پيامبر منتقل گرديد و تحت سرپرستي و پرورش مستقيم آن حضرت درآمد. پس از چند سال که پيغمبر اکرم (ص) به موهبت نبوت نايل شد و براي نخستين بار در (غار حرا) وحي آسماني به وي رسيد وقتي که از غار رهسپار شهر و خانه خود شد , شرح حال را فرمود ,  علي (ع) به آن حضرت ايمان آورد و باز در مجلسي که پيغمبر اکرم (ص) خويشاوندان نزديک خود را جمع و به دين خود دعوت نموده فرمود

نخستين کسي که از شما دعوت مرا بپذيرد خليفه و وصيه و وزير من خواهد بود , تنها کسي که از جاي خود بلند شد و ايمان آورد علي (ع) بود و پيغمبر اکرم (ص) ايمان او را پذيرفت و وعده هاي خود را درباره اش امضا نمود و از اين روي علي (ع) نخستين کسي است در اسلام که ايمان آورد و نخستين کسي که هرگز غير خداي يگانه را نپرستيد

  علي (ع) پيوسته ملازم پيغمبر (ص) بود تا آن حضرت از مکه به مدينه حجرت نمود و در شب هجرت نيز که کفار خانه آن حضرت را محاصره کرده بودند و تصميم داشتند آخر شب به خانه ريخته و آن حضرت را در بستر خواب قطعه قطعه نمايند , علي (ع) در بستر پيغمبر اکرم (ص) خوابيده و آن حضرت از خانه بيرون آمده رهسپار مدينه گرديد و پس از آن حضرت مطابق وصيتي که کرده بود , امانتهاي مردم را به صاحبانش رد کرده , مادر خود و دختر پيغمبر را با دو زن ديگر برداشته به مدينه حرکت نمود

در مدينه نيز ملازم پيغمبر اکرم (ص) بود و ان حضرت در هيچ خلوت و جلوتي علي را کنار نزد و يگانه دختر محبوب خود فاطمه را به وي تزويج نمود و در موقعي که ميان اصحاب خود عقد اخوت مي بست او را برادر خود قرار داد

علي در همه جنگها که پيغمبر اکرم شرکت فرموده بود حاضر شد جز جنگ تبوک که ان حضرت او را در مدينه به جاي خود نشانيده بود و در هيچ جنگي پاي به عقب نگذاشت و از هيچ حريفي روي نگردانيد و در هيچ امري مخالفت پيامبر (ص) را نکرد چنانچه آن حضرت فرمود

هرگز علي از حق و حق از علي جدا نمي شود

علي (ع) در روز رحلت پيامبر اکرم 33 سال داشت و با اينکه در همه فضايل ديني سرآمد و در ميان اصحاب پيغمبر ممتاز بود به عنوان اينکهود جوان است و مردم به واسطه خون  هاي که در جنگها پيشاپيش پيامبر اکرم (ص) ريخته با وي دشمنند از خلافت کنارش زدند و به اين ترتيب دست آن حضرت از شوونات عمومي به کلي قطع شد وي نيز گوشه خانه را گرفته به تربيت افراد پرداخت و 25 سال که زمان سه خليفه پس از رحلت پيامبر اکرم(ص) بود گذرانيده و پس از کشته شدن خليفه سوم مردم با ان حضرت بيعت نموده و به خلافت برگزيدند

آن حضرت در خلافت خود که تقريبا 4 سال و 9 ماه طول کشيد سيرت پيامبر اکرم (ص) را داشت و به خلافت خود صورت نهضت و انقلاب داده به اصلاحات پرداخت و البته اين اصلاحات به ضرر برخي از سودجويان تمام مي شد و از اين رود عده اي از صحابه که پيشاپيش آنها عايشه , طلحه ,  زبير و معاويه بودند خون خليفه سوم را دستاويز قرار داده سر به مخالفت برافراشتند و بناي شورش و آشوب گري گذاشتند

آن حضرت براي خوابانيدن فتنه جنگي با عايشه و طلحه و زبير در نزديکي بصره کرد که به جنگ جمل معروف است و جنگي با معاويه در مرز عراق و شام کرد که به جنگ صفين معروف است و يک سال و نيم ادامه داشت و نيز جنگي با خوارج که در نهروان کرد و به جنگ نهروان معروف است . به اين ترتيب در ايام خلافت خود بيشتر مساعي آن حضرت صرف رفع اختلافات داخلي بود و پس از گذشت زمان کوتاه صبح روز نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجري در مسجد کوفه در سر نماز به دست ابن ملجم که از خوارج بود ضربتي خورده و در شب بيست و يکم همان ماه به شهادت رسيدند.

 

حضرت را چون مشعلي در تاريكي روزگار فرا روي خويش گيريم ودر پرتو نور آن گام برداريم.

                                                                                                                     انشاء الله

 

 

+ نوشته شده در  84/12/01ساعت 19:43  توسط مصطفی فیض زاده  | 
 

جواني علي (ع) الگويي براي جوانان

مي گويند بايد از حضرت علي (ع) الگو بگيريم! اما چگونه؟!... من يک جوان هستم! يک جوان با خصوصيات خاص دوران جواني! يک جوان با شور و نشاط خاص اين دوران که به خنده و تفريح ,  به شور و احساست نياز دارد و الگویی که مرا به شور آورد

با تمام اين حرفها , باز هم الگو براي تو و براي همه  , مولاي متقيان است : و بخصوص جواني شان

الگو گرفتن يک الگو

بله! خود امير المومنين  در جواني شان , الگو داشته اند. الگويشان نيز پيامبر بوده است . از علي (ع) از شش سالگي همراه و همراز پيامبر و در خانه ايشان زندگي مي کرده اند و در همه امور زندگي شان , حتي جزيي ترين مسايل هم به پيامبر اقتدا مي نمودند يعني خود ايشان هم از يک انسان کامل و والاي ديگر الگو مي گرفته اند

اما چگونه؟

پيامبر اکرم (ص)  و علي(ع) همواره با هم بودند. از هنگام عبادت و خلوت در غار حرا گرفته تا مراحل مختلف دعوت خويشان دعوت عمومي در خانه خدا و حتي سفرههاي تبليغي پيامبر. علي (ع) هميشه اول صبح به ديدار پيامبر مي رفت و آنگاه يکديگر را شاداب در آغوش مي کشيدند و احوال هم را مي پرسيدند . آندو بزرگوار اوقات زيادي از شبانه روز را در کنار هم به کار و تلاش مي پرداختند و گاه علي (ع) خالصانه عرق از پيشاني پيامبر پاک مي کرد و ايشان صميمانه از او تشکر مي نمود

علي (ع)  خود در اين باره مي فرمايد : (( پيامبر (ص) مرا در دامان خود پروريد. من کودک بودم , پيامبر مرا چون فرزند خود درآغوش گرمش مي فشرد و در استراحتگاه مخصوص خود جاي مي داد... هرگز نيافت که من دروغي بگويم و در کردار من اشتباهي رخ دهد. من همچون بچه شتري تازه که پيوسته به دنبال مادرش هست , دنبال او مي رفتم . او هر روز نکته اي تازه اي از اخلاق براي من آشکار مي ساخت و مرا فرمان مي داد که در خط او حرکت کنم . ان حضرت مدتي از سال در کوه حرا به سر مي برد و کسي جز من او را نمي ديد... من نوروحي و رسالت را مي ديدم و بوي خوش و دل انگيز نبوت را احساس مي کردم ... موقعيتي که من در محضر رسول الله داشتم براي هيچ کس نبود))ـ

بسيار خوب!تمام اين حرف ها درست ! اما حضرت علي (ع) , پيامبر را مي ديده اند و وجود ايشان را لمس مي کرده اند و به ايشان اقتدا مي کرده اند اما من چه که حضرت علي (ع) را نمي بينم , چگونه مي توانم از ايشان الگو بگيرم !؟

تاريخ که روح , افعال و رفتار اميرالمومنين را ديده و نقل کرده است . از او استفاده کن ! از ديدگان تاريخ!؟

شجاعت , جوانمردي و شورمندي حضرت علي (ع)

آري ! مگر تو نمي گفتي الگويي مي خواهي که تو را به شور بياورد . آنچه مي تواند يک جوان را به شور بياورد ,  ديدن حماسه آفريني ها و شورمندي هاي کسي است که به او علاقه مند است . حال چه کس ديگري را سراغ داري که به اندازه اميرالمومنين , حماسه آفريده باشد

در همان کودکي که مصادف بود با آغاز بعثت پيامبر ,  کودکان به تحريک مشرکان پيامبر را آزار مي دادند و سنگ مي پراندند, با شجاعت از اطراف پيامبر دور مي کرد . چه کسي , شب را در بستري پر خطر بجاي ديگري , بجاي محبوبش خوابيده و از آن شب بعنوان لذت بخش ترين شب عمرش ياد کرده است ؟ مگر رشادت هاي امير المومنين در جنگ بدر را نشنيده اي؟ آن هنگام او فقط 25 سال داشته است و به گفته مورخين نيمي از کشته شدگان اين جنگ با ضرب مشير علي (ع) از پاي درامده بودند. مي داني در جنگ احد زماني که علي (ع) 26 سال داشت  , آنجا که در همان اوايل جنگ 9 پرچمدار لشگر دشمن را به خاک انداخت و بعد هنگامي که پيامبر در خطر محاصره بود پروانه وار به دور آن حضرت مي چرخيد و از وجود مبارکشان محافظت مي کرد همه مردم چه ندايي را از آسمان شنيدند

لا فتي الا علي , لا سيف الا ذولفقار

علي از همه جوان ها بهتر است و ذوالفقار او از همه شمشيرها  برنده تراست

اما جنگ خندق و شجاعت بي همتاي علي (ع) و داوطلب شدن ايشان جهت مبارزه با عمروبن عبدو يکي از نيريمند ترين مردان عرب آري همانجا بود که پيامبر به واسطه اخلاص علي (ع) در اين مقابله بي نظير فرمود

ضربه علي يوم الخندق , افضل من عباده ثقلين

به راستي که چنين جمله اي در وصف هيچ دلير مرد ديگري بيان نشده ! در ان زمان امير المومنين 28 سال بيشتر نداشت!؟

در جنگ خيبر نيز هنگاميکه تمام مردان با تجربه و جنگ ديده سپاه اسلام شکست خورده بازگشتند , علي (ع) به ميدان آمد و با فتح قلعه محکم و مقاوم خيبر ان پيروزي بزرگ را براي اسلام به ارمغان اورد

به راستي که هيچ جوان ديگري , چنين جواني پر شور و هيجان انگيزي نداشته است

همه مردان بزگ تاريخ بشريت و پيشاپيش همه آنها علي (ع) در دوران جواني از رموز موفقيت به خوبي بهره برده , راههاي پر پيچ و خم آن را با درخشندگي پشت سر نهاده , توانسته اند کارهاي بزرگي را به انجام رسانند

تفريح و شادي علي (ع)

مي داني اي دوست عزيز : من هم حرفهاي تو را مي پذيرم . اما جنگ و شور و حماسه بخشي از زندگي انسان است . چيزهاي ديگري هم هستند که آدمي بايد به آنها هم توجه کند. يک الگوي کامل , بايد در ان زمينه ها هم حرف براي گفتن داشنه باشد. اينطور نيست ؟

حتما همينطور است و من به تو مي گويم که امير المومنين در آن موارد هم , الگويي قابل قبول و کامل ارايه مي دهد . آخر تو درباره زندگي اميرامومنين چه فکر کرده اي؟

فکر مي کني تمام زندگي حضرت علي (ع) در جنگ و عبادت خلاصه شده؟

يعني اينطور نبوده است !؟

نه که نبوده است ! حضرت علي (ع) , مردي خوش رو و خندان بوده اند . هميشه تبسم بر لب داشته اند که دل مومنان را شاد مي کرده است . ايشان تفريح هم مي کرده اند. منتها تفريح در ديدگاه امام علي (ع) ولگردي و اتلاف وقت يا روز را به شب رساندن نبود؟

پس تفريح علي (ع) چگونه بود؟

علي (ع) کار را تفريح مي دانست

تفريح او را  ,  مسافرت ,کمک به ديگران ,تحصيل و تدريس ,  سرودن ,  نوشتن ,  حفظ و قرائت قران ,  مباحثه  ,  نگريستن به طبيعت و ورزش تشکيل مي داد . پرداختن به ورزشهاي شمشير بازي ,  پرتاب نيزه ,  اسب سواري ,  کشتي ,  وزنه برداري و شرکت در مسابقات ورزشي هم براي ايشان جنبه تفريح داشته است

چقدر جالب بوده است ! احتمالا به دليل همين ديدگاه اميرالمومنيننسبت به تفريح و زندگي بوده است که اگر سرتاسر زندگي شان را مرور کنيم , لحظه اي توقف و سکون در ان نمي يابيم. گويي حتي يک لحظه هم با لحظه قبلي اش مشابه نبوده است و درست بدليل همين ديدگاه بود که شوخي و خنده هم در سيره مولاي متقيان شکل ديگري داشت

امير المومنين اهل شوخي و مزاح بود. اما نه شوخي هاي زننده و بي مزه ! بلکه مزاح هاي معنادار و آموزنده

هر گاه يکي از ياران و دوستانش را گرفته مي ديد با شوخي او را خوشحال مي کرد تا اندکي از اندوهش کم شود. از همه مهمتر اينکه شادي علي (ع) هنگامي بود که يک کافر ,  مسلمانمي شد. جنگي به پيروزي ختم مي شد ,  غذايي به فقير مي رساند ,  دل غمديده اي را شاد مي کرد ,  مشکلي را از کسي مرتفع مي کرد و کودک يتيمي را ذوق زده مي نمود

نکته ديگر هم اين بود که مولاي متقيان در شوخي هايش مراقب و محافظ حدود شرعي بود تا حتي به شوخي دروغ نگويد ,  دل مومني را نشکند و يا با زن و دختر نامحرمي ,  شوخي نمايد

علي(ع) و اتباط با زنان و دختران

به طور مثال همين چگونگي ارتباط داشتن با زنها و دخترهاي نا محرم در جامعه  ,  يکي از معضلات امروز ما جوانهاست.بخاطر اينکه نه الگوي مناسبي در مورد ان ارائه شده و نه ديدگاه دين در مورد آن به خوبي مشخص و تبيين شده است. تازه ,  تندروي ها و کج روي هاي گروهها و طبقات گوناگون در مرحله عمل را هم به آن اضافه کن

اگر به سيره اميرالمومنين دقت کني ,  مي بيني که حضرت  ,  در سنين جواني با زنان سالخورده سلام و احوالپرسي مي نمود ولي با دختران و زنان جوان نه ! حتي سلام هم نمي کرد . در حاليکه پيامبر در همان زمان با زنان و دختران جوان هم سلام و احوالپرسي مي کردند چون زماني که علي (ع) 20 ساله و در عنفوان جواني چنين عمل مي نمود ,  پيامبر اکرم قريب 50 سال از عمر شريفشان مي گذشت. بنابراين از آنجا که احتمال پيش امدن گناه دست کم براي طرف مقابل دور از ذهن نبود ,  علي (ع)اين تربيت شده مکتب پيامبر به عنوان يک جوان سعي داشت مسائل ارتباطي و حدود بين دختر و پسر و به عبارتي زن و مرد را مراعات کند. هر چند وجود نازنين آن حضرت مبراو پاکيزه از هرگونه آلودگي بود

از طرفي پيامبرسه دختر جوان به نامهاي زينب ,  ام کلثوم و فاطمه در خانه داشتند ,  بااينکه علي(ع)از کودکي به اين خانه رفت و آمد داشتند ,   اما در اين رفت و امدها نهايت دقت را بعمل مي آوردند. درحالي که همين علي (ع) در دوران خلافتش وقتي که حدود 60 سال سن داشت و همسر شهيدي را نياز به کمک ديد به ياري او شتافت

پس در ارتباط با افراد نامحرم ,  چيزي که بيش از همه اهميت دارد

نيت و انگيزه طرفين و از همه مهمتر عدم امکان وجود مفسده در اين ارتباط براي هر دو نفر است

ياري رساندن به نيازمند و در طلب رضاي خدا آنهم در حد ضرورت مطلوبست و ليکن اين سيره جدايي از بهانه جويي براي آشنايي و استمتاعات و لذت جويي و هرگونه آلودگي ديگر است

به راستي كه كسي چون حضرت علي (ع) ,  در سنين جواني اش و در ريزترين حرکات و رفتارهايش بهترين الگوي نسل جوان ماست.

 

+ نوشته شده در  84/11/30ساعت 23:58  توسط مصطفی فیض زاده  | 

اشاره
آنچه در ذيل تقديم خوانندگان گرامی می کنم. بيست و سه ويژگی از مجموعه خصال و صفات الهی حضرت مولی الموحدين علی بن ابيطالب (ع ) است . اين ويژگی ها كه در مناسبت های مختلف بر زبان حضرتش جاری گشته است , از ميان سخنان آن حضرت گزينش شده است . تمام منابع اين سخنان به همراه متن عربی آنها در كتاب ارزشمند « خاطرات اميرمومنان عليه السلام » ذكر شده است .



1. به خدا سوگند , نبی مكرم (ص ) مرا در ميان امتش جانشين كرد و من پس از وی حجت خدا بر مردم هستم . همانا پذيرش ولايت و امامت من بر ساكنان آسمانها همان گونه لازم گشته كه بر اهل زمين واجب شده است .
فرشتگان از فضايل من سخن می گويند و ذكر مناقب من تسبيح ملائكه است .
ای مردم ! از من پيروی كنيد كه شما را به راه حق می خوانم و به جانب چپ و راست منحرف نشويد كه سرانجام آن گمراهی است .
2. منم وصی پيامبر شما , و خليفه و پيشوای مومنان ... پيروانم را به بهشت رسانم و دشمنانم را به دوزخ افكنم .
منم شمشير قهر خدا كه بر دشمنان خدا فرود آيد و سايه لطف و رحمت الهی كه بر دوستان خدا گسترده است .
من علی بن ابی طالب فرزند عبدالمطلب و برادر رسول خدا(ص ) و شوی دخترش فاطمه و پدر حسن و حسين و جانشين او در تمام حالات هستم . و دارای همه مناقب و مكارم و رازدار پيغمبرم .
3. مريم مادر عيسی (ع ) در بيت المقدس معتكف بود . وقتی كه درد مخاض و زايمان بر او عارض گشت به وی گفتند : بيرون شو! اينجا خانه عبادت است نه خانه ولادت .
اما مادرم فاطمه بنت اسد , همين كه خواست وضع حمل كند به كنار كعبه آمد و ديوار كعبه برايش شكافته شد و او را به درون خانه فراخواندند(1 )
مادرم به كعبه درآمد و مرا در ميان خانه خدا بزاد. اين افتخار و فضيلت ويژه ای است كه نه پيش از من درباره كسی شنيده شده و نه پس از من برای كسی اتفاق خواهد افتاد.
4. از همان كودكی پيامبر خدا(ص ) مرا از پدرم برگرفت و من شريك آب و نان او شدم و پيوسته مونس و هم سخن وی بودم .
5 .من در جوانی , بزرگان عرب را به خاك مذلت نشاندم و شاخهای برآمده از تيره « ربيعه » و « مضر » را شكستم و شما مقام و منزلت مرا به سبب خويشی و منزلت مخصوص نزد رسول خدا(ص ) می دانيد. او مرا در كنار خود می نشانيد و بر سينه خويش جای می داد و در بسترش می خوابانيد به طوری كه تنم را به تن خويش می چسباند و بوی خوش خود را به مشامم می رساند. هرگز از من دروغی در گفتار و خطا و لغزشی در رفتار نديد.
6. نام من در انجيل به « اليا » و در تورات به « بری » و در زبور به « اری » آمده است ... مادرم مرا « حيدره » (شير) ناميد و پدرم « ظهير » نام نهاد و عرب به « علی » صدايم زد.
....7 نه چندان بلند آفريده شده ام و نه چندان كوتاه بلكه پروردگارم مرا قامتی به اعتدال بخشيد : اگر بر شخص كوتاه شمشير فرود آورم از فرق سر دو نيمه گردد و اگر به بلند قد تيغ زنم , او را از عرض دو نيمه كنم .
8. خداوند در وجود من قوه عقل و دركی نهاده است كه اگر آن را بر تمامی احمقان دنيا تقسيم كنند , همه آنان به عقل آيند و صاحبان انديشه و خرد گردند.
و چنان قدرتی به من عطا فرمود كه اگر آن را بر همه ناتوانها تقسيم كنند , در اثر آن همه قوی و نيرومند گردند.
و از شجاعت , چندان زهره ای در وجودم نهاده است كه اگر آن را بر همه ترسوهای عالم توزيع كنند به دلاورانی بی باك بدل گردند.
9. به خدا سوگند , هرگز پدرانم در برابر بت به خاك نيفتادند (و دامن پاك خود را به زشتی شرك نيالودند)... آنان پيوسته بر كيش ابراهيم (ع ) خدا را پرستش كردند.
10. پدرم در عين فقر و ناداری , آقا بود . و تا آن روز شنيده نشد كه فقيری بدان پايه از آقايی رسيده باشد.
11. در روز واپسين , حقيقت نور و روشنايی پدرم ـ جز انوار طيبه محمد وآل محمد(ع ) ـ همه خلايق را تحت الشعاع قرار خواهد داد.
12. نخستين بار كه پدرم مرا در حال نماز همراه رسول خدا(ص ) ديد , گفت : پسرم ! از عموزاده خود جدا مشو; چه اينكه تو با پيوستن به او از انواع مهالك و سختيها در امان خواهی بود سپس گفت : راه مطمئن در همراهی محمد است .
13. من نخستين كس بودم كه به رسول خدا(ص ) گرويد و هم آخرين كس بودم كه از وی جدا گشت و او را به خاك سپرد.
14. هفت سال تمام , خدای را پرستش كردم پيش از آنكه كسی از اين امت به پرستش خدا پردازد. آواز فرشتگان را می شنيدم و روشنايی حضور آنان را می ديدم (و اين در حالی بود كه پيامبر خدا(ص ) از دعوت علنی به اسلام خاموش بود).
15. من پيوسته در پی او(ص ) روان بودم ـ چنانكه بچه در پی مادر.
هر روز برای من , از اخلاق خود نمونه ای آشكار می ساخت و مرا به پيروی از آن وامی داشت .
در سال (چند روزی را) در غار « حرا » خلوت می گزيد (و به عبادت می پرداخت ).
من او را می ديدم و جز من كسی او را نمی ديد. آن روز جز خانه ای كه رسول خدا(ص ) و خديجه در آن بودند و من سومين آنان بودم ـ در هيچ خانه ديگری اسلام راه نيافته بود.
(همان روزها) روشنايی وحی و رسالت را می ديدم و عطر نبوت را در مشام خود حس می كردم .
16 .من از ميان مسلمين با هيچ كس به طور خصوصی آميزش نداشتم . تنها كسی كه با او مانوس بودم و به او اعتماد داشتم و از مصاحبتش آرامش می يافتم و همواره خود را به او نزديك می ساختم شخص رسول اكرم (ص ) بود. او مرا از كودكی در دامن خود پروراند و در بزرگی منزل و ماوا داد و هزينه زندگی مرا بر عهده گرفت . با وجود او , من از اينكه در پی يافتن كاری باشم و يا كسبی نمايم , بی نياز بودم و زندگی خود و خانواده ام برعهده آن جناب بود.
17 .در هر صبح و شام يك نشست خصوصی با او داشتم كه در اين نشست احدی جز من و او شركت نمی كرد. همه اصحاب آن حضرت اين را می دانستند كه پيامبر خدا جز با من با هيچ كس ديگری چنين ديدارهايی نداشته است . در اين اوقات من با او بودم و هرجا كه می رفت و از هر دری كه سخن می گفت با او همراه و هماهنگ بودم . چه بسا اين ديدار در منزل من صورت می گرفت و گاهی كه اين ملاقات در منزل او واقع می شد , چنانچه كسی غير از ما حضور داشت , دستور می داد تا خارج شود. اگر اين نشست در منزل ما بود , حضور فاطمه و فرزندانم را مزاحم نمی ديد و آنان را به خروج از خانه وادار نمی كرد.
(در اين كلاس خصوصی ) از هرچه می خواستم می پرسيدم و آن بزرگوار با كمال گشاده رويی پاسخ می داد و چون پرسشها پايان می گرفت و من خاموش می ماندم , خود سخن می گفت .
هيچ آيه ای نازل نمی شد , مگر آنكه برايم می خواند و می فرمود كه آنها را با خط خود بنويسم و موارد تاويل و تفسير (ظاهر و باطن قرآن ) , ناسخ و منسوخ , محكم و متشابه , خاص و عام هر يك را برمی شمرد و تعليم می نمود.
رسول خدا(ص ) دست بر سينه ام نهاد و از خدا خواست تا قلبم سرشار از فهم و دانش و حكمت و بينش گردد.
به بركت دعای آن حضرت , هرگز نشد آيه ای از قرآن را كه فراگرفته بودم و دانشی كه آموخته بودم , فراموش كنم .
(يك بار) به او گفتم پدر و مادرم فدايت , از هنگامی كه برايم دعا كرده ای چيزی را فراموش نكرده ام ـ با آنكه يادداشت نكردم ـ آنچه آموخته ام به ياد دارم . يا رسول الله ! آيا اين وضع برای هميشه ادامه خواهد داشت يا اينكه ممكن است در آينده دچار فراموشی گردم
فرمود : نه , هرگز برای تو جهل و فراموشی رخ نخواهد داد.
18. اگر در غياب من آيه ای نازل می شد هنگامی كه به حضورش می رسيدم می فرمود : علی ! در نبود تو اين آيات نازل شده است سپس آنها را بر من می خواند (و چنانچه تاويلی داشت ) مرا از تاويل آن آگاه می ساخت .
19. روزی كه پيامبرمان به نبوت مبعوث شد , من كوچكترين عضو خانواده بودم كه به خدمت رسول خدا(ص ) در آمدم و او را در خانه اش يار و مددكار شدم .
وقتی كه دعوت خود را آشكار ساخت , ابتدا از فرزندان عبدالمطلب شروع كرد و بزرگ و كوچك آنها را به توحيد و پرستش خدای يگانه فراخواند. به آنها گفت كه از جانب پروردگار به نبوت مبعوث گشته است . اما خويشان آن حضرت سخنش را انكار كردند و دعوتش را هيچ انگاشتند و از وی دوری گزيدند و از جمع خويش براندند.
ديگر مردم كه پذيرش نبوت آن حضرت برايشان سنگين و بزرگ آمده بود ـ از آن رو كه قدرت فهم و رشد كافی نداشتند ـ به مخالفت با وی و رويارويی با حضرتش بپا خاستند و تا توانستند در آزارش كوشيدند.
در اين ميان تنها كسی كه دعوتش را پذيرفت و با سرعت به ندايش پاسخ گفت و هرگز در حقانيت حضرتش به ترديد نيافتاد , من بودم . سه سال بر ما گذشت و احدی جز دختر خويلد خديجه (ع ) به ما نپيوست ...
20. من پيشتر می پنداشتم كه اين فرمانروايان و اوليای امور هستند كه بر مردم اجحاف می كنند اما اكنون می بينم كه اين مردم هستند كه بر امرای خود ستم می كنند. (يعنی اگر در مورد ديگران چنين است كه معمولا امرا و حكام آنها در حقشان ستم می نمايند , در مورد من چنان شد كه مردم بر من ظلم كردند).
21. روزی كه دامادی بهترين مردمان و افتخار همسری برترين بانوان جهان نصيبم گشت از مال دنيا بهره ای نداشتم . آن روز از بستری كه بر آن بياسايم محروم بودم . اما اكنون فقط مقدار صدقاتی كه از ميان اموال خود دارم اگر بخواهم بر تمامی بنی هاشم تقسيم كنم به همه خواهد رسيد.
22. به خدا سوگند , هرگز از درگاهش فرزندی كه از جهت چهره و اندام , چنين و چنان باشند , مسئلت نكرده ام , بلكه همواره خواسته ام آن بوده است كه به من فرزندانی عطا كند كه همه از نيكان و صالحان و خدا ترس باشند , تا گاهی كه به آنان می نگرم چشمانم روشنايی و فروغ گيرند.
23. تا رسول خدا(ص ) زنده بود , حسن , مرا ابوالحسين صدا می زد و حسين نيز ابوالحسن می خواند. و هر دو جدشان را پدر صدا می زدند و پس از رحلت آن بزرگوار مرا پدر خواندند.
(برگرفته از كتاب « خاطرات امير مومنان (ع ) » , از انتشارات دفتر تبليغات اسلامی قم )
پاورقی :
1 ـ شنيده ايد كه به هنگام ولادت علی (ع ) ديوار كعبه شكافته شد و راهی به اندازه عبور يك انسان بر سطح ديوار پديدار گشت . آن شكاف پس از ورود مادر برهم آمد و... اما آيا هيچ از خود پرسيده ايد كه مگر خانه كعبه در نداشت و مگر ميزبان علی (ع ) نمی توانست با گشودن در , مقدم مهمان خود را گرامی بدارد و مگر...
پاسخ مثبت است . اما در آن صورت اهميت و عظمت قصه لوث می گشت و محملی برای بهانه جويان و بدخواهان پيدا می شد تا قضيه را عادی جلوه دهند و بگويند :
« شايد قفل در كعبه باز بوده و كليددار از بستن آن غفلت ورزيده و مادر علی (ع ) هم با مختصر فشاری كه بر در وارد آورده است , در باز شده و وی توانسته است به درون كعبه راه يابد... » .
اما خدای علی (ع ) كه بر مظلوميتهای او واقف است , خواست تا با شكافتن ديوار كعبه و پذيرايی سه روزه از مولود كعبه و غيرعادی جلوه دادن ولادت او , زبان توجيه بهانه جويان برای هميشه بسته شود و صلای مجد و عظمت علی (ع ) از همان بدو تولد طنين انداز عالميان باشد.
اميرمومنان (ع ) : ای مردم , از من پيروی كنيد كه شما را به « راه حق » می خوانم و به « چپ » و « راست » منحرف نشويد كه سرانجام آن « گمراهی » است
اميرمومنان (ع ) : منم وصی پيامبر شما , و خليفه و پيشوای مومنان , پيروانم را به بهشت رسانم و دشمنانم را به دوزخ افكنم . منم شمشير قهر خدا كه بر دشمنان خدا فرود آيد , و سايه لطف و رحمت الهی كه بر دوستان خدا گسترده است
اميرمومنان (ع ) : ولايت و امامت من بر ساكنان آسمان ها همان گونه لازم گشته كه بر اهل زمين واجب شده است . فرشتگان از فضايل من سخن می گويند و ذكر مناقب من , تسبيح فرشتگان است.

  طاعان و عبادات مقبول در گاه حضرت حق...

               التماس دعا

 

 

+ نوشته شده در  84/11/30ساعت 23:3  توسط مصطفی فیض زاده  | 
تصویر آقای حمید مطیع که برای ما ایمیل کرده اند.اگر شما نیز مطلب تصویر یا درد دلی دارید با من تماس بگیرید :mfeizzadeh@yahoo.com                              

+ نوشته شده در  84/11/29ساعت 20:26  توسط مصطفی فیض زاده  | 

این هم هدیه من به شما

 

+ نوشته شده در  84/11/29ساعت 20:20  توسط مصطفی فیض زاده  | 
آر اس اس چيست؟
RSS مخفف Really Simple Syndication به معنی تشکیل ارتباط های بسیار ساده است...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  84/11/29ساعت 12:57  توسط مصطفی فیض زاده  | 

عضویت در وبلاگ ( و دریافت ایمیلهای توپ خبری و همکاری با ما و ... )





توجه این سیستم طوری تنظیم شده که کار با آن بسیار آسان است .ودر یک چشم به هم زدن شما به جمع ما می پیوندید.

+ نوشته شده در  84/11/28ساعت 10:48  توسط مصطفی فیض زاده  | 

یا علی    پاینده و سربلند باشید.   التماس دعا

+ نوشته شده در  84/11/27ساعت 16:26  توسط مصطفی فیض زاده  | 

set as your home page

+ نوشته شده در  84/11/27ساعت 14:18  توسط مصطفی فیض زاده  |